jueves, 4 de agosto de 2011

Giuseppe Ungaretti ( Oltremare -Ludovico Einaudi )


                           
                           Cada color se explaya y reposa  
                              en los otros colores.
                                  Para estar mas solo si lo miras.

         Tra un fiore colto e l’altro Donato, I’ inesprimibile nulla 
            



                                                
                     
   

Lois Pereiro


 Lois Pereiro nació en Monforte de Lemos en 1958 y murió en A Coruña en 1996. En vida sólo publicó Poemas 1981/1991 y Poesía última de amor e enfermidade (1995). Su obra figura en antologías como De amor e desamor (I y II) y en las revistas Loia y Luzes de Galicia. Defensor impenitente de la contracultura, este poeta, considerado por muchos como un outsider. Dejó una novela inacabada  Náufragos do paradiso, rescatada por Galaxia; un  diario epistolar a su amor siamés, Piedad Cabo, que tomaría la forma de una Conversa ultramarina (Positivas); y  estrofas en revistas y fanzines como Dorna y Loia, que dio título a Poemas para unha Loia, publicado en el primer aniversario de su pasamiento y traducido ahora al inglés (Collected Poems, Small Station Press) y al castellano (Obra completa, Libros del Silencio).

   



Por ti sobrevivir coa forza necesaria para erixirme en sombra do que fun Sen ti ser eu de novo orfo doutro destino resignado a ser eco da túa ausencia vida e morte en desfile intermitente Humildemente ser nada por ti unha figura fuxidía na sombra da mesma materia que os nosos soños co esprito intoxicado de nostalxia .

Acróstico                                                        
 
Somentes
intentaba conseguir           
deixar na terra
algo de mín que me sobrevivise
sabendo que debería ter sabido
impedirme a min mesmo
descubrir que só fun un interludio
atroz entre dous muros de silencio



só puiden evitar vivindo á sombra
inocularlle para sempre a quen amaba
doses letais do amor que envelenaba
a súa alma cunha dor eterna


sustituendo o desexo polo exilio
iniciei a viaxe sen retorno
deixándome levar sen insistencia
ó fondo dunha interna
aniquilación chea de nostalxia                                                        

Breve encontro                                        

Sobrevoabas un día o meu espacio aéreo                            
rozándome coas plumas levemente
e desaparecías cun rumor minguante
como a visión dun soño
fracasado.


  
                                                                        
                                                                                 


miércoles, 27 de julio de 2011

HE WISHES FOR THE CLOTH OF HEAVEN



   ÉL DESEA LAS TELAS DEL CIELO

  "Si tuviese yo las telas bordadas del cielo,
     Recamadas con luz dorada y plateada,
      Las telas azules y las tenues y las oscuras
       De la noche y la luz y la media luz,
        yo extendería las telas bajo tus pies:
   Pero al ser pobre, sólo tengo mis sueños;
     He extendido mis sueños bajo tus pies;
       Pisa con delicadeza, pues pisas mis sueños."

                                              William Butler Yeats

                                                                    
                                                               

                                                                  


Muddy Waters







McKinley Morganfield nacido en 1915 en Rolling Fork, ciudad del Delta del Mississippi , huérfano de madre desde temprana edad. Sus inicios musicales se producen en pequeñas actuaciones en fiestas, donde ya se hace presente la influencia básica del músico Son House. Muddy forma su propia banda, entre sus componentes podemos destacar al mítico Jimmy Rogers, actuan habitualmente en el circuito de blues de Chicago. En 1948 los hermanos Chess meten a Muddy en su estudio de grabación y tratan de conservar su estilo lo más puro posible, en sus grabaciones para la Chess  le acompaña un bajista (Big Crawford) y Muddy no puede grabar con su banda hasta 1950. De sus  primeras grabaciones se destacarían temas como “I can´t be satisfied”  y  “ Feel like going home”.

Algunos de esos discos memorables fueron: Long Distance Call, Honney Bee, Still A Fool, She Moves Me, Mad Love, I’m Your Hoochie Coochie Man, Just Make Love To Me y I’m Ready.
En 1958 Close To You sería el último tema en integrar su lista de hits.
Su influencia ha sido enorme a través de varios géneros musicales: Blues, Rithm and  Blues,Rock,Folk,Jazz o Country.

Muchas de las canciones que tocó se convirtieron en clásicos: “Got My Mojo Working”, “Hoochie Coochie Man”, “She’s Nineteen Years Old” y “Rolling and Tumbling”.
Waters pronto se convirtió en la figura más reconocible del Blues de Chicago. Su disco de 1980, Muddy Mississippi Waters Live, fué galardonado una vez más con el Grammy. La forma de tocar de Waters se caracteríza por su uso del slide . Su tono de voz, rotundo y envolvente, era otra de sus virtudes más reseñables.
Con 65 años, Muddy grabó en 1980 su último disco junto a Winters: King Bee. Muddy Waters murió en Westmont a los 68 años de edad, y fue enterrado  en Aslip (Ilinois) cerca de Chicago.

                                                      Can´t Get No Grindin
                                                      You Can´t loose What Your Never Had